23 março 2007
04 dezembro 2006
As sete marabillas galegas...existen?
Ante o menosprezo do Reino de Galicia polo resto de España durante os Séculos Escuros, algunhas elites cultas do país buscaron unha forma de facer unha reivindicación patriótica do noso patrimonio. Foi así como apareceron unha serie de escritos que facían unha descrición exaltada do pais e, entre eles, as “Sete marabillas do Antigo Reino de Galicia”. Descóbreas!
Quixo a casualidade que o historiador Alfredo Vigo Trasancos, buscando descricións de lugares e de cidades en fontes escritas deu cun exemplar, como di el, “cun título tremendo, “Galicia reino de Cristo Sacramentado”, no que se facía unha relación dos sete milagres que identificaban a Galicia”. Son as sete marabillas definidas por un xesuíta que culmina unha tradición que comeza desde o século XVI, cando o licenciado Molina comeza unha relación das cousas notables de Galicia.
¿Por que buscamos marabillas?
No século XVI o antigo Reino de Galicia vivía un menosprezo xeral por parte do resto do españois que motivou a que algúns círculos das clases altas galegas, buscasen unha forma de relanzar e exaltar as nosas virtudes. Foi así como xurdiu un interese por parte de determinados colectivos, principalmente relixiosos, por facer unha descrición dos valores patrios. Non era novo, porque como di Alfredo “non é o unha casualidade que as marabillas clásicas do mundo foran gregas ou helenísticas. Os gregos fixeran coa listaxe a súa propaganda, a súa forma de reivindicar o seu patrimonio e os galegos fixeron o mesmo, aínda que milenio e medio despois”. Galicia tamén se estaba reafirmando “como Reino, como entidade cultural, como unha personalidade política que tamén o era, e empeza a reivindicar o que somos e o que queríamos ser” apunta Alfredo.
A simboloxía do número sete
O primeiro documento que este historiador atopou foi un texto do Licenciado Bartolomé Sagrario de Molina que publicou en 1550 a súa famosa “Descripción del Reino de Galizia y las cosas notables del”. “Naquel momento, explica Alfredo, facíase unha especie de ranking onde o numero de sete non é exacto, ata que Pascanio Seguín fixa ese número no século XVIII”. Iso si, todas as descricións eran puramente literarias e non acompañaban ningunha imaxe. Cómpre lembrar, que o historiador asegura que a primeira imaxe impresa de Santiago é do segundo tercio do século XIX, “antes podía coñecerse Santiago se alguén que viña aquí facía un debuxo e logo llelo ensinaba aos seus amigos, pero nada máis”. Por iso, había que buscar unha forma para dar a coñecer o patrimonio.
A listaxe de marabillas galegas que Pascanio relata no seu libro son a Torre de Hércules, a ponte romana de Ourense, a igrexa rupestre de San Pedro de Rocas, o Montefurado dos Romanos, o porto de Ferrol, o santuario da Nosa Señora das Ermidas en Ourense e, para rematar, a “Apostólica Igrexa de Santiago”.
Torre de Hércules
Foi construída polos romanos como faro de navegación no século II D.C. segundo indica a inscrición ós pés da torre e as referencias documentais que sobre a cidade de Brigantium revelan a existencia dun faro da época de Trajano. A torre perdeu, posiblemente, o seu uso marítimo, durante a Idade Media ó converterse en fortificación. Será no século XVII cando o Duque de Uceda – 1682 – encargue a súa restauración arquitectónica ó arquitecto Amaro Antune, quen construíu unha escaleira de madeira que atravesaba as bóvedas ata a parte superior onde sitúa dúas pequenas torres para soporta-los fanais.
No reinado de Carlos IV realízase unha reconstrucción completa. A obra neoclásica rematouse en 1791 e foi dirixida por Eustaquio Giannini. A torre era antes de acomete-la reforma, un corpo prismático con base cadrada, no exterior presentaba un muro de pedra con dúas portas na parte baixa e fiestras asimétricas que o percorrían ata o piso superior, e un mordente helicoidal que tamén chegaba ata o alto. No seu interior conservaba a vella estructura romana, pero con escaleiras de madeira que pertencían á restauración do edificio, harmonizándoa na súa decoración cos marcos superiores de portas e fiestras.
Ponte romana de Ourense
Sobre o río Miño álzase unha das construccións máis emblemáticas de Ourense, a Ponte Romana, baluarte estratéxico do lugar séculos atrás, paso cara Santiago de Compostela e mirador privilexiado sobre este paso fluvial. Da primeira ponte romana, levantada durante a época do emperador Augusto, únicamente se conservan algúns sillares almohadillados nas bases. No século XIII foi reconstruido, dando o perfil actual con arco apuntado e rampas. No século XVII sufriu unha nova modificación, esta vez definitiva.
Mosteiro de Rocas
O mosteiro de Rocas é o principal punto de referencia na historia de Esgos. Segundo os restos atopados, expostos no Museo Arqueolóxico Provincial, parece que foi no século VI cando un grupo de ascetas descubriron este lugar e se instalaron aquí para levar unha vida retirada adicada á oración. Despois dun período do que se descoñece case todo, volveuse a instaurar a vida monacal para pasar finalmente a depender de San Rosendo de Celenova. Tamén en Esgos os canteiros de Galicia deixaron unha boa mostra da súa arte, os cruceiros. No camiño que vai do Pinto á vila de Vilar, preto da igrexa parroquial de Vilar de Ordelles atópase un cruceiro de pedra, sobre unha longa columna octogonal, asentada nunha plataforma escalonada e cunha mesa de pedra aos seus pés, destinada a colocar as imaxes dos santos nas procesións que pasan ao seu carón ou ben os cadaleitos dos enterros.
O Montefurado dos Romanos
Construiuse no século II, en tempos do emperador Trajano, para desviar o cauce do río e poder extraer o ouro que este arrastraba lavando o fango da antiga cuenca. Ten uns 400 m de longo por uns 19 de ancho e unha altura media de 17 m. Unha difícil obra de enxenhería para a época. Dise que os romanos talaron o monte de encinheiras que había nun pobo preto do lugar que todavía conserva o topónimo de Encinheira para racha-la rocha a lume. O túnel de Montefurado está apenas a cen metros da estrada nacional 120, hai un área de descanso que permite deterse e ve-lo túnel.
O Porto de Ferrol
Ferrol desempeña un papel importante na historia de España e as que foron as súas posesións de Ultramar, papel que lle concederon a súa posición de se-lo porto militar máis importante da península durante séculos. En Ferrol sucederon numerosas batallas navais e incluso algún desembarco promovido polos exércitos ingleses que ansiaban capturar "mellor porto natural da costa atlántica de Europa" (así o calificaron os almirantes británicos) e un enclave estratéxico sen igual en España.
Santuario da Nosa Señora das Ermidas en Ourense
O Santuario da Nosa Señora das Ermidas atópase entre os macizos das Serras de Queixa, do Eixo e San Mamede, nunha profunda garganta do río Bibei, e preto dunha das antiguas rutas de penetración en Galicia, a Vía Romana de Astorga a Ourense, non lonxe do cruce coa Vía de Braga a Astorga. Goza dun enclave privilexiado, localizado nun anfiteatro natural que realza a súa arquitectura barroca, xa que os edificios que componhen o santuario aséntanse nun reborde abrupto da empinada montaña, sobre unha plataforma artificial excavada na rocha viva dende a que se domina a ribeira encaixada pola que discurre o Bibei. As Ermidas, célebre pola súa milagrosa imaxe, convertiuse dende a antigüedade nun importante lugar de peregrinación, sobre o que se erixiu a primeira eirexa, unha sinxela ermita, a fins da Idade Media. En 1624 comezou a construcción dunha nova eirexa cunha única nave e unha casa para o administrador, e ampliouse o mesón de peregríns xa existente, creándose o núcleo para o posterior deserolo do santuario en fases sucesivas ata o complexo existente na actualidade.
Catedral de Santiago
A catedral de Santiago de Compostela, localízase no centro histórico de Santiago de Compostela e é a meta do Camiño de Santiago.
A construción actual data do ano 1075 e consagrouse en 1211. Consta dunha planta basilical de cruz latina de tres naves, tamén no transepto, e triforio (chamado localmente tribuna), que está conectado directamente co Pazo arzobispal, o Pazo de Xelmírez. Na cabeceira sitúase a capela maior, rodeada por un deambulatorio polo que se accede a cinco capelas radiais menores. Tras o descubrimento do que se cría que eran os restos do apóstolo Santiago o Maior polo bispo Teodomiro de Iria Flavia, entre o 820 e o 835, o rei Afonso II mandou edificar unha igrexa dedicada ao culto do apóstolo. No ano 872, en tempos do rei Afonso III, comezou a construción da nova basílica, que substituíu á pequena igrexa e que se consagrou no ano 899 e que se derrubou no ano 1112. No ano 1075 baixo o impulso do bispo Diego Peláez e do rei Afonso VI de Castela e León comezou a construción da catedral románica que se rematou durante o episcopado de Diego Xelmírez (1101-1140). O primeiro que se edificou foron as capelas do deambulatorio: A capela do Salvador, a de San Pedro e a de San Xoán. En 1105 Xelmírez consagrou as capelas de San Xoán Bautista, San Martiño, Santa Cruz e San Martiño. En 1112 remataron os traballos dos brazos do cruceiro. En 1117 unha revolta dos burgueses da cidade contra Xelmírez afectou á catedral e a fachada das Praterías veuse tocada polo lume: aínda así en 1140 están rematados seis tramos das naves maiores. O resto dos tramos concluíronse en 1160, tras o que se produciu unha parálise na construción ata que, en 1168, o Mestre Mateo quedou como mestre de obras. Nesta altura, el e o seu obradoiro convertéronse nos artífices do Pórtico da Gloria e remataron a catedral que, nunha celebración solemne, consagrou o arcebispo Pedro Muñiz o 21 de abril de 1211
Conta Alfredo que “o que máis me sorprendeu e que a case todos lles gusta remarcar aquelas obras que ademais de antigas, están traballadas contra a natureza, que todas son un prodixio da natureza. Por exemplo, Montefurado é unha roca escavada artificialmente para desviar o curso do Sil e é unha obra que lles impresiona moito porque supuña considerar que o home é o amo da natureza porque a pode modificar”. Relacionado con esta marabilla e, aínda que non está na relación feita por Seguín, entre os escritos que contan as cousas notables están os Codos de Larouco, que son as obras de desmonte que houbo que facer para crear unha vía militar romana. “Por outra banda, continúa Alfredo, a propia igrexa rupestre de San Pedro de Rocas non deixa de ser unha igrexa pequena pero como está construída nunha pedra impresiona moito”. Outras cousas que se destacan son pola súa devoción, aparece tamén o Cristo de Ourense porque se consideraba que fora esculpido por Nicodemo e polo tanto era un retrato auténtico do propio Xesucristo, que era moi milagroso e tiñan moita devoción”. Cómpre lembrar que os libros nos que se atopan estas descricións son máis relixiosos que civís e Alfredo apunta que “están escritos por curas, agostiños, benedictinos, xesuítas...”.
Entre as marabillas do mundo e as de Galiza
Alfredo pensa que existe unha relación clara e evidente entre as sete marabillas do mundo e as do reino de Galicia. “Non casa á perfección, pero creo que non cabe dúbida que existe unha relación entre as sete marabillas do mundo e as galegas: a torre de hércules asóciase co faro de Alexandría, o Zeus de Olimpia co Cristo de Ourense e aínda que non as recolle Seguín si o fan outros anteriores, as murallas de Babilonia coas Murallas de Lugo”.
Polo demais, Alfredo explica o curioso que resulta para este “Reino de Galicia” o simbolismo do numero sete. “Para un reino que tiña sete provincias e para unha cidade de Santiago que tiña sete portas, para un vello testamento que ten sete libros e tendo en conta que Deus creou o mundo en sete días. Parece querer dicir que se este era o reino máis sagrado do mundo”.
Quixo a casualidade que o historiador Alfredo Vigo Trasancos, buscando descricións de lugares e de cidades en fontes escritas deu cun exemplar, como di el, “cun título tremendo, “Galicia reino de Cristo Sacramentado”, no que se facía unha relación dos sete milagres que identificaban a Galicia”. Son as sete marabillas definidas por un xesuíta que culmina unha tradición que comeza desde o século XVI, cando o licenciado Molina comeza unha relación das cousas notables de Galicia.
¿Por que buscamos marabillas?
No século XVI o antigo Reino de Galicia vivía un menosprezo xeral por parte do resto do españois que motivou a que algúns círculos das clases altas galegas, buscasen unha forma de relanzar e exaltar as nosas virtudes. Foi así como xurdiu un interese por parte de determinados colectivos, principalmente relixiosos, por facer unha descrición dos valores patrios. Non era novo, porque como di Alfredo “non é o unha casualidade que as marabillas clásicas do mundo foran gregas ou helenísticas. Os gregos fixeran coa listaxe a súa propaganda, a súa forma de reivindicar o seu patrimonio e os galegos fixeron o mesmo, aínda que milenio e medio despois”. Galicia tamén se estaba reafirmando “como Reino, como entidade cultural, como unha personalidade política que tamén o era, e empeza a reivindicar o que somos e o que queríamos ser” apunta Alfredo.
A simboloxía do número sete
O primeiro documento que este historiador atopou foi un texto do Licenciado Bartolomé Sagrario de Molina que publicou en 1550 a súa famosa “Descripción del Reino de Galizia y las cosas notables del”. “Naquel momento, explica Alfredo, facíase unha especie de ranking onde o numero de sete non é exacto, ata que Pascanio Seguín fixa ese número no século XVIII”. Iso si, todas as descricións eran puramente literarias e non acompañaban ningunha imaxe. Cómpre lembrar, que o historiador asegura que a primeira imaxe impresa de Santiago é do segundo tercio do século XIX, “antes podía coñecerse Santiago se alguén que viña aquí facía un debuxo e logo llelo ensinaba aos seus amigos, pero nada máis”. Por iso, había que buscar unha forma para dar a coñecer o patrimonio.
A listaxe de marabillas galegas que Pascanio relata no seu libro son a Torre de Hércules, a ponte romana de Ourense, a igrexa rupestre de San Pedro de Rocas, o Montefurado dos Romanos, o porto de Ferrol, o santuario da Nosa Señora das Ermidas en Ourense e, para rematar, a “Apostólica Igrexa de Santiago”.
Torre de Hércules
Foi construída polos romanos como faro de navegación no século II D.C. segundo indica a inscrición ós pés da torre e as referencias documentais que sobre a cidade de Brigantium revelan a existencia dun faro da época de Trajano. A torre perdeu, posiblemente, o seu uso marítimo, durante a Idade Media ó converterse en fortificación. Será no século XVII cando o Duque de Uceda – 1682 – encargue a súa restauración arquitectónica ó arquitecto Amaro Antune, quen construíu unha escaleira de madeira que atravesaba as bóvedas ata a parte superior onde sitúa dúas pequenas torres para soporta-los fanais.
No reinado de Carlos IV realízase unha reconstrucción completa. A obra neoclásica rematouse en 1791 e foi dirixida por Eustaquio Giannini. A torre era antes de acomete-la reforma, un corpo prismático con base cadrada, no exterior presentaba un muro de pedra con dúas portas na parte baixa e fiestras asimétricas que o percorrían ata o piso superior, e un mordente helicoidal que tamén chegaba ata o alto. No seu interior conservaba a vella estructura romana, pero con escaleiras de madeira que pertencían á restauración do edificio, harmonizándoa na súa decoración cos marcos superiores de portas e fiestras.
Ponte romana de Ourense
Sobre o río Miño álzase unha das construccións máis emblemáticas de Ourense, a Ponte Romana, baluarte estratéxico do lugar séculos atrás, paso cara Santiago de Compostela e mirador privilexiado sobre este paso fluvial. Da primeira ponte romana, levantada durante a época do emperador Augusto, únicamente se conservan algúns sillares almohadillados nas bases. No século XIII foi reconstruido, dando o perfil actual con arco apuntado e rampas. No século XVII sufriu unha nova modificación, esta vez definitiva.
Mosteiro de Rocas
O mosteiro de Rocas é o principal punto de referencia na historia de Esgos. Segundo os restos atopados, expostos no Museo Arqueolóxico Provincial, parece que foi no século VI cando un grupo de ascetas descubriron este lugar e se instalaron aquí para levar unha vida retirada adicada á oración. Despois dun período do que se descoñece case todo, volveuse a instaurar a vida monacal para pasar finalmente a depender de San Rosendo de Celenova. Tamén en Esgos os canteiros de Galicia deixaron unha boa mostra da súa arte, os cruceiros. No camiño que vai do Pinto á vila de Vilar, preto da igrexa parroquial de Vilar de Ordelles atópase un cruceiro de pedra, sobre unha longa columna octogonal, asentada nunha plataforma escalonada e cunha mesa de pedra aos seus pés, destinada a colocar as imaxes dos santos nas procesións que pasan ao seu carón ou ben os cadaleitos dos enterros.
O Montefurado dos Romanos
Construiuse no século II, en tempos do emperador Trajano, para desviar o cauce do río e poder extraer o ouro que este arrastraba lavando o fango da antiga cuenca. Ten uns 400 m de longo por uns 19 de ancho e unha altura media de 17 m. Unha difícil obra de enxenhería para a época. Dise que os romanos talaron o monte de encinheiras que había nun pobo preto do lugar que todavía conserva o topónimo de Encinheira para racha-la rocha a lume. O túnel de Montefurado está apenas a cen metros da estrada nacional 120, hai un área de descanso que permite deterse e ve-lo túnel.
O Porto de Ferrol
Ferrol desempeña un papel importante na historia de España e as que foron as súas posesións de Ultramar, papel que lle concederon a súa posición de se-lo porto militar máis importante da península durante séculos. En Ferrol sucederon numerosas batallas navais e incluso algún desembarco promovido polos exércitos ingleses que ansiaban capturar "mellor porto natural da costa atlántica de Europa" (así o calificaron os almirantes británicos) e un enclave estratéxico sen igual en España.
Santuario da Nosa Señora das Ermidas en Ourense
O Santuario da Nosa Señora das Ermidas atópase entre os macizos das Serras de Queixa, do Eixo e San Mamede, nunha profunda garganta do río Bibei, e preto dunha das antiguas rutas de penetración en Galicia, a Vía Romana de Astorga a Ourense, non lonxe do cruce coa Vía de Braga a Astorga. Goza dun enclave privilexiado, localizado nun anfiteatro natural que realza a súa arquitectura barroca, xa que os edificios que componhen o santuario aséntanse nun reborde abrupto da empinada montaña, sobre unha plataforma artificial excavada na rocha viva dende a que se domina a ribeira encaixada pola que discurre o Bibei. As Ermidas, célebre pola súa milagrosa imaxe, convertiuse dende a antigüedade nun importante lugar de peregrinación, sobre o que se erixiu a primeira eirexa, unha sinxela ermita, a fins da Idade Media. En 1624 comezou a construcción dunha nova eirexa cunha única nave e unha casa para o administrador, e ampliouse o mesón de peregríns xa existente, creándose o núcleo para o posterior deserolo do santuario en fases sucesivas ata o complexo existente na actualidade.
Catedral de Santiago
A catedral de Santiago de Compostela, localízase no centro histórico de Santiago de Compostela e é a meta do Camiño de Santiago.
A construción actual data do ano 1075 e consagrouse en 1211. Consta dunha planta basilical de cruz latina de tres naves, tamén no transepto, e triforio (chamado localmente tribuna), que está conectado directamente co Pazo arzobispal, o Pazo de Xelmírez. Na cabeceira sitúase a capela maior, rodeada por un deambulatorio polo que se accede a cinco capelas radiais menores. Tras o descubrimento do que se cría que eran os restos do apóstolo Santiago o Maior polo bispo Teodomiro de Iria Flavia, entre o 820 e o 835, o rei Afonso II mandou edificar unha igrexa dedicada ao culto do apóstolo. No ano 872, en tempos do rei Afonso III, comezou a construción da nova basílica, que substituíu á pequena igrexa e que se consagrou no ano 899 e que se derrubou no ano 1112. No ano 1075 baixo o impulso do bispo Diego Peláez e do rei Afonso VI de Castela e León comezou a construción da catedral románica que se rematou durante o episcopado de Diego Xelmírez (1101-1140). O primeiro que se edificou foron as capelas do deambulatorio: A capela do Salvador, a de San Pedro e a de San Xoán. En 1105 Xelmírez consagrou as capelas de San Xoán Bautista, San Martiño, Santa Cruz e San Martiño. En 1112 remataron os traballos dos brazos do cruceiro. En 1117 unha revolta dos burgueses da cidade contra Xelmírez afectou á catedral e a fachada das Praterías veuse tocada polo lume: aínda así en 1140 están rematados seis tramos das naves maiores. O resto dos tramos concluíronse en 1160, tras o que se produciu unha parálise na construción ata que, en 1168, o Mestre Mateo quedou como mestre de obras. Nesta altura, el e o seu obradoiro convertéronse nos artífices do Pórtico da Gloria e remataron a catedral que, nunha celebración solemne, consagrou o arcebispo Pedro Muñiz o 21 de abril de 1211
Conta Alfredo que “o que máis me sorprendeu e que a case todos lles gusta remarcar aquelas obras que ademais de antigas, están traballadas contra a natureza, que todas son un prodixio da natureza. Por exemplo, Montefurado é unha roca escavada artificialmente para desviar o curso do Sil e é unha obra que lles impresiona moito porque supuña considerar que o home é o amo da natureza porque a pode modificar”. Relacionado con esta marabilla e, aínda que non está na relación feita por Seguín, entre os escritos que contan as cousas notables están os Codos de Larouco, que son as obras de desmonte que houbo que facer para crear unha vía militar romana. “Por outra banda, continúa Alfredo, a propia igrexa rupestre de San Pedro de Rocas non deixa de ser unha igrexa pequena pero como está construída nunha pedra impresiona moito”. Outras cousas que se destacan son pola súa devoción, aparece tamén o Cristo de Ourense porque se consideraba que fora esculpido por Nicodemo e polo tanto era un retrato auténtico do propio Xesucristo, que era moi milagroso e tiñan moita devoción”. Cómpre lembrar que os libros nos que se atopan estas descricións son máis relixiosos que civís e Alfredo apunta que “están escritos por curas, agostiños, benedictinos, xesuítas...”.
Entre as marabillas do mundo e as de Galiza
Alfredo pensa que existe unha relación clara e evidente entre as sete marabillas do mundo e as do reino de Galicia. “Non casa á perfección, pero creo que non cabe dúbida que existe unha relación entre as sete marabillas do mundo e as galegas: a torre de hércules asóciase co faro de Alexandría, o Zeus de Olimpia co Cristo de Ourense e aínda que non as recolle Seguín si o fan outros anteriores, as murallas de Babilonia coas Murallas de Lugo”.
Polo demais, Alfredo explica o curioso que resulta para este “Reino de Galicia” o simbolismo do numero sete. “Para un reino que tiña sete provincias e para unha cidade de Santiago que tiña sete portas, para un vello testamento que ten sete libros e tendo en conta que Deus creou o mundo en sete días. Parece querer dicir que se este era o reino máis sagrado do mundo”.
03 dezembro 2006
apoiemos a quen o merece...Mestre Isaac!!
As Cerámicas do Castro e Sargadelos, un referente fundamental da nosa cultura e identidade do noso pobo, atópase en perigo. A súa alma mater, o seu fundador, a sua identidade e o noso intelectual xa non está ó frente deste complexo polo desexo capitalista de algúns ""indocumentados"". Tódolos galegos debemos tentar impedir esa "xubilación".
A verdade é, que e inxusto que alguén que loitou tanto por ter un producto tan noso...algo que a priori podería semellar tan pouca cousa, tan "empresarial", hoxe é imaxe de galiza, un pensa en sargadelos e sinte Galiza, ve Galiza e recoñece Sargadelos.
Inda que sexa por xustiza e coherencia co traballo deste xenio, habería que mante-lo!. Seguramente as súas ideas non son as máis "empresariais" e "economicas" que se poden facer...pero temos que pensar, que con esas ideas chegou sargadelos ata onde está...e que el tiña e ten un plan, un obxectivo pra Sargadelos, que o fará cada vez máis grande, sen lle importa-lo diñeiro...pois todo o que xeneraba Sargadelos había que reinvertilo no mesmo...
E iso,como todos sabemos, non é algo que guste moito a mentes capitalistas, e que lle importa máis o negocio-diñeiro, que a empresa-cultura.
Por iso considero xusta esta iniciativa...
Sargadelos é algo que tódo-los galegos sentimos noso...e iso, ningun empresario normal (ou bo) podería habe-lo logrado...hai que ser un xenio, coma Isaac.
12 novembro 2006
100 Cidades máis grandes da "Espanha"
(100 ciudades más grandes de España, clasificación).
Basado nos datos do I.N.E. do 2005
1.Madrid 3.155.359
Barcelona 1.593.075
Valencia 796.549
Sevilla 704.154
Zaragoza 647.373
Málaga 558.287
Murcia 409.810
Palmas de Gran Canaria (Las) 378.628
Palma de Mallorca 375.773
10.Bilbao 353.173
Córdoba 321.164
Valladolid 321.001
Alicante/Alacant 319.380
14.VIGO 293.725
Gijón 273.931
Hospitalet de Llobregat (L') 252.884
17. CORUÑA (A) 243.349
Granada 236.982
Vitoria-Gasteiz 226.490
20. Santa Cruz de Tenerife 221.567
Badalona 218.553
Elche/Elx 215.137
Oviedo 212.174
Móstoles 204.463
Cartagena 203.945
Alcalá de Henares 197.804
Sabadell 196.971
Jerez de la Frontera 196.275
Fuenlabrada 195.131
30. Terrassa 194.947
Pamplona/Iruña 193.328
Santander 183.955
Donostia-San Sebastián 182.930
Almería 181.702
Leganés 181.248
Burgos 172.421
Castellón de la Plana/Castelló de la Plana 167.455
Alcorcón 162.524
Salamanca 160.331
40. Albacete 159.518
Getafe 157.397
Huelva 145.150
Logroño 144.935
Badajoz 143.019
San Cristóbal de La Laguna 141.627
León 136.414
Cádiz 131.813
Tarragona 128.152
Lleida 124.709
50. Marbella 124.333
Santa Coloma de Gramenet 118.129
Mataró 116.698
Jaén 116.540
Dos Hermanas 112.273
Algeciras 111.283
Torrejón de Ardoz 109.483
57. OURENSE 108.358
Alcobendas 103.149
Reus 99.505
60. Telde 96.547
Barakaldo 95.260
62. SANTIAGO DE COMPOSTELA 92.919
San Fernando 92.666
64. LUGO 92.271
Parla 91.024
Cáceres 89.029
Lorca 87.153
Girona 86.672
Torrevieja 84.348
70. Cornellà de Llobregat 84.131
Avilés 83.855
Talavera de la Reina 82.975
Coslada 82.894
Getxo 82.687
Puerto de Santa María (El) 82.306
Palencia 81.439
Sant Boi de Llobregat 81.181
78. PONTEVEDRA 79.372
Pozuelo de Alarcón 78.083
80. FERROL 77.155
Toledo 75.533
Ceuta 75.276
Orihuela 75.009
Guadalajara 73.719
Torrent 72.660
Rozas de Madrid (Las) 71.937
Gandia 71.429
Sant Cugat del Vallès 70.514
Manresa 70.343
90. Chiclana de la Frontera 70.338
Ciudad Real 69.063
Ejido (El) 68.828
Rubí 68.102
Benidorm 67.492
Zamora 66.123
Ponferrada 65.984
Roquetas de Mar 65.886
San Sebastián de los Reyes 65.767
Arona 65.550
100. Melilla 65.488
Basado nos datos do I.N.E. do 2005
1.Madrid 3.155.359
Barcelona 1.593.075
Valencia 796.549
Sevilla 704.154
Zaragoza 647.373
Málaga 558.287
Murcia 409.810
Palmas de Gran Canaria (Las) 378.628
Palma de Mallorca 375.773
10.Bilbao 353.173
Córdoba 321.164
Valladolid 321.001
Alicante/Alacant 319.380
14.VIGO 293.725
Gijón 273.931
Hospitalet de Llobregat (L') 252.884
17. CORUÑA (A) 243.349
Granada 236.982
Vitoria-Gasteiz 226.490
20. Santa Cruz de Tenerife 221.567
Badalona 218.553
Elche/Elx 215.137
Oviedo 212.174
Móstoles 204.463
Cartagena 203.945
Alcalá de Henares 197.804
Sabadell 196.971
Jerez de la Frontera 196.275
Fuenlabrada 195.131
30. Terrassa 194.947
Pamplona/Iruña 193.328
Santander 183.955
Donostia-San Sebastián 182.930
Almería 181.702
Leganés 181.248
Burgos 172.421
Castellón de la Plana/Castelló de la Plana 167.455
Alcorcón 162.524
Salamanca 160.331
40. Albacete 159.518
Getafe 157.397
Huelva 145.150
Logroño 144.935
Badajoz 143.019
San Cristóbal de La Laguna 141.627
León 136.414
Cádiz 131.813
Tarragona 128.152
Lleida 124.709
50. Marbella 124.333
Santa Coloma de Gramenet 118.129
Mataró 116.698
Jaén 116.540
Dos Hermanas 112.273
Algeciras 111.283
Torrejón de Ardoz 109.483
57. OURENSE 108.358
Alcobendas 103.149
Reus 99.505
60. Telde 96.547
Barakaldo 95.260
62. SANTIAGO DE COMPOSTELA 92.919
San Fernando 92.666
64. LUGO 92.271
Parla 91.024
Cáceres 89.029
Lorca 87.153
Girona 86.672
Torrevieja 84.348
70. Cornellà de Llobregat 84.131
Avilés 83.855
Talavera de la Reina 82.975
Coslada 82.894
Getxo 82.687
Puerto de Santa María (El) 82.306
Palencia 81.439
Sant Boi de Llobregat 81.181
78. PONTEVEDRA 79.372
Pozuelo de Alarcón 78.083
80. FERROL 77.155
Toledo 75.533
Ceuta 75.276
Orihuela 75.009
Guadalajara 73.719
Torrent 72.660
Rozas de Madrid (Las) 71.937
Gandia 71.429
Sant Cugat del Vallès 70.514
Manresa 70.343
90. Chiclana de la Frontera 70.338
Ciudad Real 69.063
Ejido (El) 68.828
Rubí 68.102
Benidorm 67.492
Zamora 66.123
Ponferrada 65.984
Roquetas de Mar 65.886
San Sebastián de los Reyes 65.767
Arona 65.550
100. Melilla 65.488
08 outubro 2006
Migración-Historia
Agora, estudando os procesos migratorios a causa dun traballo da universidade estoume a decatar do importante que foi pra toda a nosa historia.
Particularmente dos galegos, pero tamén de todo o mundo...pois "ónde non hai un galego??" se ata se di que hai un na lúa!!!.
Sufrimos moito como povo...moitísimo.Pero sempre fomos moi traballadores, e nas américas os galegos conseguimos sair a diante, sacar diñeiro e voltar.
Case todos nos temos algun parente que vive no estranxeiro, e outros temos a pena de vivir lonxe tamén inda que dentro do país, coma é o meu caso...
As veces é duro, por moitísimas razóns...vas a vivir a ún lugar lonxe dos teus amigos, da tua familia, do teu entorno, da túa casa...
...e pode que chegue un momento no que te atopes en "terra de ninguén", pois cando retornas a casa chámante "madrileño", e cando estás en madrid "galego"...nunca de "igual a igual"...
E iso sendo todos do mesmo estado...imaxino como sería no século pasado índo a Bos Aires, ou a Suiza...Como te miraría a xente?, se inda porriba eses galeguiños non tiñan estudios?, eran analfabetos...
Non quero liarme máis a esbarallar neste tema...pero é un tema que se te paras a pensar, ten moito, moito do que se pode aprender, nas relacións humanas...e agora máis!!!, cando non cesan de chegar africanos as costas do sur español, e das canarias...
E Americanos retornados, xente do leste...etc...
A migración xa é algo cotiá, algo globalizado...en tódolos povos hai xente de todo-los lugares...
(sobretodo chinos non?)
un saúdo
14 dezembro 2005
Os Trinta elixidos!!!!
Xa temos a primeira Lista de convocados pra a SELECCIÓN GALEGA, no partido do vindeiro 29 contra Uruguai en Santiago. Aparenta que temos inda un equipiño bo non?A lista, por posicións, é a seguinte:
Dani Mallo (Deportivo) e Diego López (Real Madrid), porteiros;
Sito (Ipswich Town), Otero (capitán), Míchel Salgado (Real Madrid), Capi (Zaragoza), Noguerol (Elxe), Rubén (Real Madrid B), Cabrejo (Cartagena), Iago Bouzón (Celta, cedido no Recreativo de Huelva) e Dacosta (Ourense), na defensa.
Para a liña media, Ar
senio e Vázquez convocaron a Isaac, Oubiña e Jónathan Aspas (os tres do Celta), Diego Castro (Málaga), Viqueira (Recreativo), Fran (capitán), Juanito (Rácing de Ferrol), Trashorras (Numancia), Julio Álvarez (Murcia), Corredoira (Numancia), Cabanas (Grasshoppers Zürich), Nano (Getafe), Pablo Álvarez (Spórting) e Borja (Mallorca).Adiante, pelexarán por un posto no once inicial Maikel (Tenerife), Couñago (Málaga), Nacho Novo (Glasgow Rangers), Iván Carril (Deportivo) e Roberto Losada (Valladolid).
O "Estatuto-Papel Higiénico"
(O Correo Galego)
"El presidente del PPdeG y ex jefe del Ejecutivo gallego, Manuel Fraga, criticó hoy duramente la propuesta de reforma del Estatuto Autonomía de Galicia presentada por el BNG, al asegurar que es absolutamente inconstitucional "aunque muy buena como papel higiénico". Pese a esta consideración, Fraga valoró, en una entrevista concedida a Radio Obradoiro, la disposición a alcanzar acuerdos con otras fuerzas manifestada por algunos dirigentes de su partido --como el candidato a la sucesión, Alberto Núñez Feijoo--, aunque insistió que cualquier propuesta debe adecuarse a la Constitución. "Dialogamos hasta con el demonio si es por el bien de Galicia. El problema es que hay quien quiere diálogo sin condiciones previas, y nosotros las tenemos", advirtió el político de Vilalba. Además, criticó la gestión del gobierno bipartito de la Xunta y resumió los primeros meses de legislatura como "palabras, palabras, palabras". En cuanto a las grabaciones sobre el Prestige aparecidas recientemente, Fraga consideró que obedecen a la caída del PSOE en las últimas encuestas y a su necesidad de recuperar la confianza de los ciudadanos. Por último, Fraga dio por seguro que su sucesor al frente del partido será Alberto Núñez Feijoo, quien según el ex presidente de la Xunta será capaz de llegar a un acuerdo con José Manuel Barreiro para concurrir al congreso en una candidatura única."
Isto xa é o que me faltaba por ler, Fraga, que ultimamente xa nos tiña bastante acostumado a frases fora de lugar....pouco a pouco vai subindo o listón (que xa está moi alto a verdade...).
Fala que é un demócrata? Que eu sepa os demócratas recoñecen que hai máis opinions que a propia, que poden diferir, inda que mandará a da maioria que se estableza.
Pois el nin respeta opinións alleas....é moi triste a verdade.....moi triste.
Con isto eu non digo que comparta as ideas que emanan da proposta de estatuto do BNG (que non da xunta), se non que digo que non se pode falar así de algo que é totalmente lexítimo, que inda é unha proposta de un partido (reflexando as ideas do partido) que inda se ten que debatir no parlamento autonómico (onde se supón que os outros 2 levarán a sua proposta tamén), e logo a que saia (que será a dos 3 non a do BNG) ten que ser discutida de novo en Madrid....
Asi que paréceme ata conceptualmente fora de lugar as moitísimas criticas que está a recibir o BNG -e ata o Governo bipartito, (Touriño...etc)- por algo que é lexítimo, e que non vulnera o dereito dos demais de presentar tamén as suas opcións....
....pero o que fan é o máis DICTATORIAL e triste......dicir que se ese texto (o do pensamento dun partido) vaise levar pra discutir na ponencia parlamentaria, pois que eles non van...que non participan....
Que teñen "ideas xa feitas" e non renunciarán a elas....home se levamos iso ó extremo....sería dificil dialogar con alguén que sexa así non creedes?, pois se NON PENSA CEDER NADA, NIN ESCOITAR NADA QUE NON SEXA O QUE O PP PENSA......pois o dialogo é moi dificil.....
Se isto xa digo que é triste, a min o que máis me desanima é pensar que hai moitiiiiiisimos galegos que os apoian....que pensan coma eles....que son tan intransixentes......
Non podemos dividirnos os cidadáns por "partidos", "ti es bloqueiro, el socialista, estoutro é do PP e aquel é Galeguista".......cada un temos unha forma de pensar, de entende-las cousas, diferente nunhas cousas e semellante noutras....
NON PODERIAMOS OS CIDADÁNS ENSINARLLE OS POLITICOS que AS COUSAS PODEN FALARSE SEN CRISPACIÓN???
Se estiverades en Madrid, veríade-lo "odio" ou tremendíiiiisima tensión que hai entre a xente para contra ó catalán e os cataláns....ata o punto de que moitas familias non pensan mercar Cava catalán pra non darlles diñeiro......
CANTA XENTE ENGANADA PO-LOS MEDIOS DE COMUNICACIÓN, E PO-LA CRISPACIÓN CREADA PO-LO PP E NON SOLUCIONADA POR UN GOVERNO NON DEMASIADO INTELIXENTE.....
Si, aqui si que vou dar contra un partido.....hoxe en dia, o PP É A ALMA DA CRISPACIÓN, EN GALIZA E NO ESTADO... os do PSOE cometen fallos....pero a lavor da oposición non é facer iso, é tamen mirar po-lo ben de españa, (e Galiza se falamos do PPdG), senon PRO-PO-ÑER!!!!
CRITICAR E PROPOÑER alternativas....E NON MENTIR TANTO....pq mentiron MOITISIMO...
ufff...creo que debo deixar iso pq quentome demasiado.....a min a xente que é FANATICA, sexa de España, de Galiza ou de Cuspedriños dabaixo, tanto me da, todos eles son os que deben andar LONXE DOS POSTOS DE MANDO. pq non teñen cabeza.....hai que ter "talante" como dicia Zapatero, si fai falla, é verdade, pero con CONTIDOS, con VERDADES e con "TALENTO"....e o governo en algúns puntos carece de varios destes puntos.....
Voltando a Galiza, xa pra rematar por agora, -pq xa me estou a liar de máis-, o PPdG, terá que quitarse ese dG, pq é como o PP de madrid....
ademáis acostuman a usar o termo "Galeguistas", non señores, non, o PP non é GALEGUISTA, pra iso xa está o PG, Partido Galeguista, que son os que de verdad son Galeguistas con todo o significado do termo.
Se con "galeguistas" se refiren a que queren o ben de galiza.....tamen en ocasións o poño en dúbida.....querra dicir ese Galeguistas, que teñen a sede en galiza, e que case todos eles naceron en galiza...nada máis...
O termo Galeguista (que non GALLEGUISTA), é do PARTIDO GALEGUISTA....partido histórico dende a época de Castelao, que fixo posible o I Estatuto Galego no 36
E que agora voltan a andar da man de Xabier Gonzalez....
Weno, agora si que si, deixo o tema, que estou canso e teño cousas que facer
Saúde e Terra,
lma.
10 novembro 2005
Un ave Fénix en Vigo....Xa voltamos!
Xa dicía eu que de algo ía servir un paso por segunda....Agora somos un clube máis modesto, pero a vez ambicioso, e todo-lo que temos feito ata agora, que non é pouco, so ten que levarnos a alegrarnos, simplemente, nada de triunfalismos, ou "o próximo ano Europa", pq de iso careceu a afición celeste en anteriores etapas...de xente máis sensata, que recorde Quén é o Celta, de ónde proven, e cales serían as metas que se lles pode esixir os xogadores....
Enfadarse porque o equipo non estea de primeiro, ou sempre en Europa é de inconscientes.
Vigo é unha cidade de 300.000 habitantes censados, máis toda a comarca, que o converte nunha cidade de 400.000 habitantes "reais"...
A coruña, con case 80.000-100.000 habitantes menos, ten máis afiliados....iso non quere dicir algo?
Pois si...que en Vigo a afición de verdade é cousa duns poucos, e o resto, que se din "celtistas", soamente saben criticar cando a cousa se torce un pouco...
Pra España, Vigo non é unha cidade moi grande (como pra Galiza), pois so temos que ve-los máis de 3millóns da Cidade de Madrid, ou 1'5mill de Barcelona, ou os 700.000 de Sevilla, Bilbo ou Valencia (todos son cifras asi máis ou menos)...Tendo en conta que as dúas primeiras teñen 2 equipos importantes cada unha en primeira, e que Sevilla tamén, Bilbo ten un, e Valencia outro.... quedaría poco oco pra outros nos primeiros postos....pero claro, non todo se rixe por iso, porque por exemplo o Athletic so ficha xogadores "vascos", asi que xa baixa a sua potencialidade (pero gaña máis arraigamento...etc).
Os outros 7 equipos a priori, si se lles podería esixir estar sempre arriba...pq teñen en xeral, moita afición que os respalda, e salvando o caso do Espanyol, coido que o resto teñen moito diñeiro....
Pero mira ti, que nin estes son capaces de manterse asi.....nin sequera os dous grandes Madrid e Barcelona...
Todos teñen épocas...evidentemente os grandes ó son pq teñen máis épocas de luces ca de sombras...
Pero o resto témomos que conformar cuns anos bos, desfrutalos, e agardar e animar, e axudar, cando toquen os anos malos....isto é lei de vida...e quen non o queira ver así, e que é un iluso.
O caso excepcional ata agora, e que o deixo pra agora, pra o final, é o que ata agora era a excepción a esta norma....claro, o Depor.
Unha cidade relativamente pequena, con non moito presupuesto.....e logra dende os anos 90 ter o equipo case "campaña si, seguinte tamén" entre os millores da liga española, chegando a gañar, como todos sabemos un campionato, e varios subcampionatos, aparte de duas copas do
rei, e as 3 supercopas que xogou....digo que ata agora era a excepción pq o ano pasado xa amosou un cambio de tndencia....e é que a economía lle pasa factura a calquera...e se és o 2º clube con máis debedas de toda a LFP, pois tes moitas cartas de que cando deportivamente a cousa non marche tan bem como adoitaba, pois o globo se pinche....
E pinchouse!!, pero inda teñen na Coruña, xente intelixente, e fixeron un grandioso fichaxe este vrán pra darlle novos aires.....e non é ningun dianteiro...é Caparrós.....si, porque el soiño está revitalizando a un equipo que estaba ferido de morte....e mirádeo...agora mesmo creo que anda de 8º...
Moito mérito ten o feito po-lo deportivo....pero máis merito ten que ter agora...pois ata o de agora, non foron máis ca 10-15 anos bos de 100!!!, agora teñen que demostrar que non foron espellismos, ou unha etapa de sorte.....
Po-la contra, o meu celtiña, xa tivo a cura de humildade da 2ª división, e cos tremendos fichaxes que fixemos este vran, e un Bo entrenador, estamos a facer, ata o de agora, unha campaña extraordinaria....pois, somos un recén ascendido, a nosa meta "a priori" é non descender....e estamos no 4º posto!!!
Non me fago ilusións....pero o que me fai ilusión é que, cantas máis xornadas aguantemos ahi, máis probable é que cumpramo-lo obxectivo de manternos en 1ª antes....e logo, se se pode, unha vez feito iso -e SO unha vez feito iso-, xa poderemos falar de metas superiores ou máis ambiciosas....a "intertoto", a UEFA......(e máis xa non nombro pq semella demasiada imaxinación :P)
Iso si, Á COPA NON RENUNCIAMOS.....a historia débenos unha!! (ou 3!!!) jajaja, asi que con este triunfo (inda que contra un equipo pequeno -pero por iso moito máis motivado-) estamos a por a primeira pedra pra tentar lograr porfin o primeiro titulo oficial do Celta.....
.....que xa toca....:P
Un saúdo
P.D. Que conste que nós somos un equipo moito máis xove que o Depor (en idade dos nosos xogadores e tamén en idade do clube), e cando o Depor tiña os mesmos anos ca nos, non tiña nin a 100000000000 parte da historia que temos nos....e a primeira división apenas a habian cheirado......asi que inda temos tempo de supera-los en titulos e en todo...jajajjaa xDDDD -isto si que é esperanzas no equipo non?-
Subscrever:
Mensagens (Atom)
