Agora, estudando os procesos migratorios a causa dun traballo da universidade estoume a decatar do importante que foi pra toda a nosa historia.
Particularmente dos galegos, pero tamén de todo o mundo...pois "ónde non hai un galego??" se ata se di que hai un na lúa!!!.
Sufrimos moito como povo...moitísimo.Pero sempre fomos moi traballadores, e nas américas os galegos conseguimos sair a diante, sacar diñeiro e voltar.
Case todos nos temos algun parente que vive no estranxeiro, e outros temos a pena de vivir lonxe tamén inda que dentro do país, coma é o meu caso...
As veces é duro, por moitísimas razóns...vas a vivir a ún lugar lonxe dos teus amigos, da tua familia, do teu entorno, da túa casa...
...e pode que chegue un momento no que te atopes en "terra de ninguén", pois cando retornas a casa chámante "madrileño", e cando estás en madrid "galego"...nunca de "igual a igual"...
E iso sendo todos do mesmo estado...imaxino como sería no século pasado índo a Bos Aires, ou a Suiza...Como te miraría a xente?, se inda porriba eses galeguiños non tiñan estudios?, eran analfabetos...
Non quero liarme máis a esbarallar neste tema...pero é un tema que se te paras a pensar, ten moito, moito do que se pode aprender, nas relacións humanas...e agora máis!!!, cando non cesan de chegar africanos as costas do sur español, e das canarias...
E Americanos retornados, xente do leste...etc...
A migración xa é algo cotiá, algo globalizado...en tódolos povos hai xente de todo-los lugares...
(sobretodo chinos non?)
un saúdo
